دخترک تنهای قصه

   چه غریب مانده ای .

   تقصیر تو نیست

   سرنوشتت گناه آلود ست !

   به راستی به کدامین بها ؛ شکست را نصیبتت کردند ؟

   می دانم که نمی دانی

   و هیچوقت ندانستی که چرا تقدیرت با غم عجین است .

   هرچند " من " دو روزی در این صفحه هم بازی ات بودم ، اما ؛

   تو باختی ! خوب می دانی ، اما ؛

   ندیدی چه بی پروا بازی کردم ؟

   ندیدی کتابت را برایم آذین بستند ؟!

   به پایانت بنگر .

   سرنوشتت همین است که کتابی باشی پرماجرا

   و شلوغ ؛ آنجا که حوصله ام سر رود و

   تو بی آنکه خوانده شوی گوشه ای خاک بخوری .

   تنها شاید لطفی نصیبت شود و کتابت را ورقی بزند ،

   و تو اینگونه تلخی ِ روزگارت را به نظاره خواهی نشست .

   دیر است برای گذشته  

   بایست !

   دست روزگار صفحه های ورق خورده را از کتابت جدا کرده

   و نیز مرا .

   بگذر که جز این چاره ای نیست .

   پایان ..!

   فصل جدیدت تکراری ست

   تنها امیدوار باش نگارنده ات باز هوس نکند بنویسد و " تو " طعمه ی جدیدی شوی !

   بازی ِ بدی است ..  

   ๑ شرمنده ام از خودم ، راضی به نوشتنش نبودم اما دل هم باید هوایی بخورد !

   ๑๑ نازنینم ! دروغ را خوب یادت داده اند . اما زندگی را هرگز .

   ๑๑๑ می دانم که می بینی.شانه هایم سنگین است اما سریعتر می دوم ، فردای روشن در  انتظارم می ماند .

   ๑๑๑๑ خدایا .. شکرت برای رحمت ِ بی منتهایت .